Plezier in software schrijven

“Vanuit de installatietechniek ben ik de regeltechniek ingerold”, begint Tim zijn verhaal. “Ik heb dertien jaar bij een installateur gewerkt en daar deden ze veel met Rensen. De samenwerking was goed.” Er verschijnt een grote glimlach op zijn gezicht. “Het was zelfs zo goed dat Rensen een kast op de stoep zette, de software mailde en ons succes wenste. En natuurlijk stonden ze klaar waar nodig”, vult hij aan. “Maar ik dacht toen wel, is dat niet iets voor mij?”

Maar omdat Tim het goed naar zijn zin had, bleef dat liggen tot hij een keer een vacature van Rensen zag. Hij stuurde een mail waarna hij een telefoontje kreeg met de mededeling dat die vacature waarschijnlijk niets voor hem was, maar of hij toch langs wilde komen. Twee maanden later begon Tim bij Rensen als projecttechnicus en dat is inmiddels zo’n drie jaar geleden. “Ik heb nog geen moment spijt gehad van die beslissing. Omdat ik software zou gaan schrijven en daardoor meer op kantoor zou zijn, heb ik even getwijfeld of me dat zou bevallen, maar het bevalt prima.” Sterker nog, hij vindt het juist leuk. “Dat wat je hebt bedacht en gemaakt ook uiteindelijk zo werkt.”

Samen voor elkaar krijgen

Het werk gaat Tim goed af, maar toch was het in het begin wennen, al lag dat niet aan het werk zelf. “Ik kom uit de installatietechniek en als mij dan wat opvalt, was ik geneigd om dat even aan te pakken. Zo van: dat ontlucht ik wel even, als je bijvoorbeeld hoort dat dat nodig is. Ik zie dit ook bij nieuwe jongens die uit de installatietechniek komen: je ziet dingen, en wilt het even oplossen. Maar dat hoort niet bij ons werk en dat moet ook worden gedaan. Dus nu wijs ik de klant of installateur op dingen die we zien of horen. Uiteindelijk moeten we het toch samen voor elkaar krijgen dat alles werkt zoals het zou moeten.”

Hij heeft het goed naar zijn zin bij Rensen. “Ik voelde me vrij snel op mijn gemak, al duurde het een jaar voor je alles weet. Maar iedereen helpt elkaar en als je iets nodig hebt, wordt het ook geregeld.” Dat voor elkaar klaarstaan, zit ook in Tim, al kan hij zich wel een keer herinneren dat het hem wat overviel. “Op een vrijdagavond zat ik op de bank, word ik gebeld met de vraag of ik die zaterdag wat te doen had. En dan sta je dus op speaker met de klant erbij. Zeg dan maar eens ‘nee’”, lacht Tim. “Maar eerlijk, het was echt heel leuk.” Het is volgens hem ook geven en nemen. Het kwam toevallig zo uit dat ik laatst de jongste naar zijn eerste schooldag kon brengen. Dat is ook fijn van dit werk. Als je in een winkel staat, kan dit niet, maar nu begin ik bijvoorbeeld eerder of werk wat langer door.”

Rensenstraat

“Wat ook leuk is”, vertelt Tim, “is dat Rensen een grote klantenkring heeft. Ik kom op zoveel plekken: ziekenhuizen, scholen, het provinciehuis, de meldkamer van politie. Bij mijn vorige werkgever zat ik altijd rondom Eindhoven, maar nu kom ik door heel Nederland.” Het is vaak wel wat verder weg, maar daar haalt hij zijn schouder over op. “Het is perfect geregeld en ik heb een goede auto.” Niet dat hij dat voor woon-werk-verkeer nodig heeft, hij woont praktisch om de hoek. Er wonen zelfs nog twee collega’s in dezelfde straat. “We hebben het dan ook over de Rensenstraat”, zegt hij lachend.

En zelfs zijn kinderen zijn enthousiast over Rensen. Tim schiet opnieuw in de lach. “Ik moest een keer ’s avonds op kantoor wat ophalen en mijn kinderen waren erbij. Directeur Michel was nog aan het werk en gaf de twee een snoepje. Dus nu willen ze elke keer langs papa’s werk in de hoop nog een snoepje te krijgen. Ze doen bij Rensen sowieso leuke dingen voor de kinderen en ook dat vind ik belangrijk. Dus ik blijf hier nog wel een paar jaar plakken”, besluit Tim tevreden.