Rensen voelt na 36 jaar nog steeds familiair

Roy is met 36 dienstjaren op de teller een van de oudgedienden bij Rensen. “Veel te lang, maar ik ben te lui om te solliciteren”, grapt hij en vertelt serieus verder. “Bij Rensen had ik mijn eerste stage vanuit de MTS en bij Tulip Computers mijn tweede. Eigenlijk wilde ik graag bij Tulip werken. Het bestaat al lang niet meer, maar toen was het heel wat. Alleen kon het wel een half jaar duren voordat er een vacature was. Ondertussen werd ik gebeld door Mari die bij Rensen werkte en zo had ik op een vrijdag mijn laatste stagedag bij Tulip en op maandag een baan bij Rensen.”

“We waren een klein clubje. Pa en ma Rensen, hun zoons Marco en Twan, Lucien, Jos, Mari en ik”, vertelt Roy. “Ik begon met het solderen van de Micromelder printjes waarmee op afstand de aansturing van regelkasten kon worden gemonitord. En als het rustig was bouwde ik panelen.” Het was ook een gezellige tijd, herinnert Roy zich. “Als we langer doorwerkten of in het weekend, dan werd er bijvoorbeeld een pan nasi klaargemaakt. En de personeelsfeestjes waren gewoon bij de familie Rensen thuis. Ik bleef ook vaak genoeg bij Twan slapen. Het was heel familiair”, zegt hij met een glimlach.

Systeembeheerder

Ruim zesendertig jaar later is het bedrijf gegroeid van acht naar zo’n honderd mensen. “Ik heb een hoop mensen zien weggaan én weer terugkomen.” Roy haalt zijn schouders op. “Ergens anders was het gras toch niet zo groen als hier.” Ook zijn werkzaamheden veranderden. “De installatie van pc’s bij klanten, problemen met de Micromelder oplossen en het programmeren van de regelapparatuur. Het was een klein bedrijf, dus je deed het werk waar handjes nodig waren.” Ondertussen werd er steeds een externe systeembeheerder ingehuurd. “Toen heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben ik naar John Rensen gegaan en heb gezegd dat ik dat graag zou willen doen. Dat werd goed ontvangen en ik heb in de avonduren een hbo-studie gevolgd.” Roy werd systeembeheerder en is dat tot op de dag van vandaag.

Hersenspinsels

“Het leuke van mijn werk is dat ik ’s morgens niet weet waar ik mee ga starten. Ja, koffie!” lacht Roy. “De ene keer is het het onderhouden van systemen, dan weer wijzigingen in de firewall doorvoeren, of iets uitzoeken rondom de cloud. En we bedenken oplossingen zoals een ‘closed VPN’ waarmee we gegevens van onze klanten veilig afschermen, maar onze software engineers wel op afstand storingen kunnen zien en onderhoud kunnen uitvoeren. Ik heb bijvoorbeeld ook het calculatieprogramma geschreven waarmee ze eenvoudiger offertes kunnen maken. Dat is ook het fijne van Rensen, je krijgt veel vrijheden. Bijvoorbeeld ruimte om hersenspinsels achterna te gaan en ideeën uit te werken. Er zijn niet veel onmogelijkheden in dit bedrijf.”

Schoolbanken

Ondanks dat Rensen is gegroeid, is het werk van Roy nog steeds leuk en divers. En vanwege zijn rol als ICT’er kent hij de namen en functies van de medewerkers. “Van alle honderd”, bevestigt hij. “En toch voelt Rensen nog steeds familiair aan.” Er verschijnt een grote glimlach op zijn gezicht. “We waren ooit een jong bedrijf, maar ik ben inmiddels ook zestig. Het was ooit een hele ervaring toen de eerste collega met pensioen ging, maar tegenwoordig is die nieuwigheid er wel van af.”

Gelukkig werken er ook aardig wat jonge collega’s bij Rensen. Een van de jongere collega’s is Rens en daar werkt Roy sinds een paar jaar mee samen. “Het klikt goed en ik hoop ook dat hij mijn werk uiteindelijk gaat overnemen.” Als er één werkveld is waarin veranderingen elkaar snel opvolgen dan is het wel in de ICT, maar Roy houdt zichzelf op de hoogte van wat er speelt. Met veel plezier zelfs, blijkt aan de grote glimlach als hij vertelt over de hbo-cursus die Rens en hij gaan volgen. “We gaan samen de schoolbanken in voor een cursus cybersecurity.” Bij de opmerking dat hij zo te merken genoeg te doen heeft, volgt een spaarzaam glimlachje. “Ik verveel mezelf nooit.”